Burnout – recovery Sessie 2

“…en over twee weken kom ik terug om te leren fietsen…”

Met dit idee kwam ik dinsdag hier aan.
Dat ik kan lopen had ik inmiddels wel bewezen, als het moet zelfs 80km.

Dus geen gezeik en tranen meer, door, hop naar de volgende les: Ik wil fietsen!

Al snel werd mij duidelijk dat het anders ging in sessie 2 dan ik had verwacht.
Even terug, langzaam aan. Niets fietsen!Lees verder …

Vallen en opstaan

Vallen en opstaan. Het is iets dat je als kind vanzelfsprekend doet. Bijvoorbeeld als je leert lopen. Hop, weer op de korte beentjes en verder oefenen en de wereld verkennen. Kinderen voelen wel de pijn, maar ze denken nog niet na over de consequenties. Zij zijn niet bang om opnieuw te vallen. Als je ouder wordt leer je ook vallen en opstaan. op een andere manier. Je komt in de puberteit, gaat je grenzen verkennen, eerste eigen beslissingen nemen en fouten maken. Het is dan aan je ouders je te helpen om op te staan en om je weer op de benen te helpen, de stof van de broek te vegen en je aan te moedigen om door te gaan.Lees verder …

Hardlopen met omwegen

Sinds twee weken ga ik af en toe hardlopen. Dit zou een positieve invloed kunnen hebben op mijn gemoedstoestand.
Ik ben niet erg sportief en ben de eerste 3 keer gewoon 20 minuten tot een half uurtje weg geweest. Wel had ik toen al het idee dat ik best nog langer door had kunnen gaan.
Afgelopen vrijdag was de 4 e keer. Het was mooi weer en ik vond van mezelf dat ik naar buiten moest.

Dus de sportkleren aan, oordopjes in, en de smartphone met de “runtastic” app in de zak. En toen begon ik te lopen. Heerlijk! Gewoon gaan, rustig tempo, muziekje luisteren en verstand op 1 (nul lukt bij mij nooit ;-)).

Lees verder …