Moeders van tegenwoordig

Ik zag net een bericht op de Duitse tv (BR “Jetzt mal ehrlich – Stress geplagt – Was ist mit unseren Müttern los?”) over moeders van tegenwoordig.

Ze begeleiden drie verschillende moeders, waaronder een moeder van 10 kinderen, die van 6-23 uur bezig is en ook nog 5 paarden en 10 schapen verzorgt. “Maar tijd om te werken heeft ze niet”   WTF is dat geen werk dan??? Hoe veel moet je als moeder doen om serieus genomen te worden? Hoe definieer je werk dan? Deze moeder zegt niet overwerkt/overbelast te zijn.Lees verder …

Ouders van tegenwoordig

Vanavond zag ik de uitzending van Zembla “Ouders van tegenwoordig”.
Meteen daarna zat ik gefrustreerd en met tranen in de ogen op de bank.

“Dus we kunnen het toch niet goed doen” zei ik tegen Paul.

Het ging over de opvoeding van tegenwoordig.

Ouders zouden hun kinderen te zeer verwennen en te zeer ophemelen, waardoor de kinderen niet goed voorbereid zijn op de harde realiteit van het volwassene leven en zich tot kleine narcisten ontwikkelen.Lees verder …

Burnout – recovery Sessie 2

“…en over twee weken kom ik terug om te leren fietsen…”

Met dit idee kwam ik dinsdag hier aan.
Dat ik kan lopen had ik inmiddels wel bewezen, als het moet zelfs 80km.

Dus geen gezeik en tranen meer, door, hop naar de volgende les: Ik wil fietsen!

Al snel werd mij duidelijk dat het anders ging in sessie 2 dan ik had verwacht.
Even terug, langzaam aan. Niets fietsen!Lees verder …

Burnout – recovery Sessie 1

“Ieder mens wordt twee keer geboren. Één keer uit zijn moeder en één keer uit zichzelf”

De weeën waren al bezig toen ik hier kwam. Er rammelde al iets.
Ik vond het spannend, maar ook eng wat er hier ging gebeuren.

Vrijdag ochtend werd ik wakker: “Waar ben ik mee bezig?” vroeg ik me af. “Hadden we niet beter met z’n drieën op vakantie kunnen gaan?”

Ja, dat had gekund. Lekker veilig, hé? Niet gelukkig, maar wel vertrouwd.
Maar ik kon niet meer terug…Lees verder …

Vallen en opstaan

Vallen en opstaan. Het is iets dat je als kind vanzelfsprekend doet. Bijvoorbeeld als je leert lopen. Hop, weer op de korte beentjes en verder oefenen en de wereld verkennen. Kinderen voelen wel de pijn, maar ze denken nog niet na over de consequenties. Zij zijn niet bang om opnieuw te vallen. Als je ouder wordt leer je ook vallen en opstaan. op een andere manier. Je komt in de puberteit, gaat je grenzen verkennen, eerste eigen beslissingen nemen en fouten maken. Het is dan aan je ouders je te helpen om op te staan en om je weer op de benen te helpen, de stof van de broek te vegen en je aan te moedigen om door te gaan.Lees verder …

Hardlopen met omwegen

Sinds twee weken ga ik af en toe hardlopen. Dit zou een positieve invloed kunnen hebben op mijn gemoedstoestand.
Ik ben niet erg sportief en ben de eerste 3 keer gewoon 20 minuten tot een half uurtje weg geweest. Wel had ik toen al het idee dat ik best nog langer door had kunnen gaan.
Afgelopen vrijdag was de 4 e keer. Het was mooi weer en ik vond van mezelf dat ik naar buiten moest.

Dus de sportkleren aan, oordopjes in, en de smartphone met de “runtastic” app in de zak. En toen begon ik te lopen. Heerlijk! Gewoon gaan, rustig tempo, muziekje luisteren en verstand op 1 (nul lukt bij mij nooit ;-)).

Lees verder …

Hallo wereld!

Zo daar gaan we dan… mijn eerste blog.
Boaahhh spannend! Ik heb de hele nacht gedroomd over wat ik zou kunnen schrijven. Maar kan me er niets meer van herinneren. Nou dat was het dan ook alweer. Krümel is wakker! Of toch niet? De babyfoon is weer stil.

Misschien moet ik even uitleggen waarom ik hieraan begin.

Sinds de geboorte van Krümel staat mijn leven helemaal op de kop.

Niets is meer als het was en ik ben uiteindelijk beland in een depressie.
Nu ben ik sinds een paar weken op zoek naar mezelf.
Wat op dit moment centraal staat is het “weer gaan voelen” en mezelf leren kennen en dingen uitproberen.

Lees verder …